Akaryakıt Sektöründe Uçucu Organik Bileşik Emisyonlarının Kontrolü Üzerine İktisadi ve Hukuki Bir Analiz - 2. Bölüm
AV. ENEZ PULLUK Enerji Sektörü Avukat
Proje kapsamında gerçekleştirilen çalışmalarda Faz I ve Faz II gereksinimlerinin maliyet ve geri dönüşüm süresi gibi hesaplamalarla iktisadi yönlerden temellendirilmeye çalışıldığı görülmektedir. Diğer taraftan, emisyonların kontrol edilmesi konusunda politika değişimi olmaması ile bu konuda en gelişmiş teknolojilerin kullanılması gibi iki uçta yer alan seçeneklerin geçiş sürecine olan etkileri ve farklı politika seçeneklerinin sonuçları üzerinde durulmuştur. Tüm bu çalışmaların bizim bu yazıda ortaya koymaya çalıştığımız perspektife uygun olduğu, depolama tesislerinde ve istasyonlarda uçucu organik bileşiklerin emisyonlarından kaynaklı olarak ortaya çıkan çevre kirliliği ile buna karşı alınacak önlemlerin maliyetinin kıyaslanarak yapılacak olan hukuki düzenlemelere iktisadi bir yaklaşım getirilmeye çalışıldığı düşünülmektedir.
Bununla birlikte Yönetmelik kapsamında benzin buharının geri kazanılması amacıyla kurulması beklenen sistem maliyetleri Yönetmelikle ilgili tartışmaları gündemde tutmaktadır. Akaryakıt sektörü temsilcileri tarafından Yönetmelik gereği kurulması öngörülen sistemlerin yatırım maliyetinin; akaryakıt terminalleri için 65 milyon Avro, tankerler için 379,3 milyon Avro ve istasyonlar için 184,2 milyon Avro olmak üzere toplam maliyetin 629 milyon Avro olacağı ileri sürülmektedir. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’na iletilen talepler arasında Yönetmeliğin yürürlüğünün en az 10 yıl süreyle ertelenmesi talebinin bulunması dikkat çekicidir. Buna gerekçe olarak ileri sürülen nedenler arasında ise mevcut karlılık oranları ile yaşanabilecek finansman zorlukları ve böyle bir yatırımın geri dönüş süresinin uzunluğu da yer almaktadır.
