Türkiye’de enerji verimliliği alanında yürürlüğe giren yönetmelik ve mevzuatların, gerçek yaşamda kimi zaman karşılığını bulamadığı yönünde bazı eleştiriler var. Neler söylemek istersiniz? 

 

Öncelikle şunu belirtmeliyim ki, kanunlar, mevzuatlar ve yönetmelikler her aşamada gerekli olan süreçlerdir ama yeterli değillerdir. Öncelikle enerji verimliliğiyle alakalı toplumsal bir kültürün oluşturulması ve yerleştirilmesi gerekir. Bunun son derece önemli olduğunu düşünüyoruz. 

Bunu aslında bir değişim olarak nitelendirmek gerekir. Burada verimli olmayan bir yapıdan, verimli hale gelecek bir yapı kurmaya çalışıyoruz. Dolayısıyla bu değişimin de iyi yönetilmesi gerekiyor. Toplumda ani değişikliklerin olması zaten oldukça zor bir konu, doğal olarak değişikliği uzun yıllara yayılan bir süreç olarak değerlendirmek gerekir. Yapılan tüm çalışmaların, 4-5 yıllık bir zaman diliminde somut sonuçlarını alabileceğimizi düşünmekteyim. Bu süreç doğru işlerse, Türkiye 2015 yılına gelindiğinde, enerji verimliliği ve tasarrufu ile ilgili olarak önemli bir noktayı yakalamış olur.  Çünkü somut sonuç odaklı çok güzel işler ortaya kondu ve bunların devam ettirilmesi ve yaygınlaştırılması lazım. Enerji verimliliğinin hitap etmediği bir alanın olmadığını düşünüyorum.  

 

Ev hanımlarımızdan tutun da sanayicilerimize kadar birçok yere ve yöne hitap ediyor. O açıdan bunun avantajını hem ülkemiz adına, hem de vatandaşlarımız adına kullanmamız gerekir.

 

Enerji verimliliğinde bilinçlendirmenin çok önemli olduğunu biliyoruz. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı bünyesinde enerji verimliliğine özel olarak 2012 yılı için ayrılmış tahmini bir bütçe var mıdır?

Aslında enerji verimliliğini finanse etmek için ne kamuya ne de özel sektöre ihtiyaç var. Burada verimsizliğin kendisi bunu finanse eden yapının kendisi oluyor. Oradaki verimsizliği verimli hale getirdiğiniz anda aradaki para tamamen bunu finanse edecek bir yapıya dönüşüyor. Bu durumda yalnızca belki köprü krediler gerekiyor. 

 

Finans dünyası ve bankacılık sektörü de bu duruma son derece yatkın ve hazır durumdalar. Bunu bu şekliyle değerlendireceğimize ve iyi sonuçlar alacağımıza canı gönülden inanıyorum. 

Etkinlik çerçevesinde gerçekleşen oturumlar özellikle şunu gösterdi ki; artık hazırlıkları tamamlanmış, EVD şirketleri oluşturulmuş, denetim mekanizmaları işler duruma getirilmiş bir Türkiye var ve bu manada ülke olarak iyi bir yere geliyoruz. Biz de bu değişimin yönetilmesi işini gerçekleştiriyoruz.

 

3. Ulusal Enerji Verimliliği Forumu ve Fuarı, Enerji Verimliliği Haftası kapsamında düzenlenen önemli bir etkinlik. Siz etkinliği nasıl değerlendiriyorsunuz? 

Sembolik de olsa 1 hafta içerisinde kutlanan Enerji Verimliliği Haftası’nı, öncelikle 365 güne yaymak gerekir diye düşünüyorum. Bu tarz etkinlikler, bu bilincin ve şuurun oluşturulmasında önemli bir mihenk taşıdır ama bundan daha da önemli olan da toplumumuzun her katmanına ve kesimine bunu yaygınlaştırma gayreti içinde olmamızdır. 

 

Bu bir kültürdür ve bunu hep birlikte hissedeceğiz. Çocuklarımızdan yaşlılarımıza kadar, sanayicilerimizden tarım sektörüne varıncaya kadar bunu birçok yönüyle hissetmemiz lazım. Zaten biz de bu kültürün oluşması için uğraşıyoruz.